PART 1 het is een koude winterdag, iedereen zit thuis. ik loop m'n kamer uit en loop vermoeiend de trap af naar beneden. het is heel stil. niemand praat vrolijk met elkaar, ik hoor niks.. doodse stilte. ik zie m'n moeder in de keuken staan, ze staart naar buiten. ze is helemaal bleek in d'r gezicht. 'mam'zeg ik met een bange stem. ze reageert niet. ik zwaai met mn hand heen en weer langs haar gezicht. geen reactie. waar is papa eigenlijk? vraag ik mezelf af. ik kijk weer naar mn moeder die er bij staat alsof ze elk moment zich kan om draaien. ik zie dat de ogen van mn moeder kleine pupillen hebben. terwijl het helemaal niet zo licht is, naja het is helemaal niet licht... "BAMMM"ik hoor een klap recht achter me. alsof er een moord word gepleegd. ik voel me misselijk. ik draai me om en zie een mens staan. lang zwart haar, zwarte ogen en een rimpelige huid. ze heeft een lange witte jurk aan, je kan net haar tenen er uit zien steken. ze kijkt me kwaad aan. ze sluipt naar me toe. langzaam maar ook weer snel. ik voel m'n hart steeds harder kloppen. na een paar seconden staat dat mens voor me. nu pas zie ik dat ze ongeveer net zo oud is als mij. en nu pas zie ik dat ze een mes achter haar rug had verstopt. ze draait haar hoofd naar achteren. ze wijst naar de tuin. ik kijk even goed en zie mn vader dood liggen op de grond. er komt bloed uit zn hart... dan draait het hoofd van het meisje heel snel veer om richting mij. ze kijkt me woedend aan. ik hoor een flauwe zucht. precies op het moment dat ze de mes in m'n hart wil steken word ik wakker door een knal.... het was allemaal maar een droom.. denk ik. ik ga zo snel als ik kan recht op zitten. ik kijk om me heen. pikken donker. ik hoor de wind ruizen. ik zie de gordijn langzaam heen en weer bewegen door de wind. ik voel me bezweet. ik denk aan wat ik gedroomd heb. ik krijg weer een angstaanjagend gevoel. ik adem diep in en blaas het dan weer uit. 'het was maar een droom'zeg ik hard op. maar op het moment dat ik dat zeg staat er een vrouw bij het raam. ze heeft een lange witte jurk aan en heeft lange zwarte haren. ik herken haar van mn droom. haar gezicht is bedekt met haar haren. ik voel mn hard steeds harder kloppen. ik merk dat ze in beweging komt. ze sluipt richting mij. ik zie dat ze weer een mes in d'r handen heeft. ik voel me duizelig. ik wil het uit gillen maar het lukt niet. ik voel me angstig. ze komt steeds dichter bij. ze zwaait langzaam heen en weer met d'r mes. steeds dichterbij... ik gooi de dekens over me heen. ik voel een hand over de dekens glijden. ik probeer te gillen. maar het lijkt alsof ik stik van de hitte. het lukt me net met de laatste zuurstof dat er nog is. 'aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!'schreeuw ik. ik hoor mn moeder naar me toe rennen. 'had je een nachtmerrie schat?'zegt ze rustig. ik gooi de dekens van me weg. ik kom haast niet uit mn woorden.. ik kijk om me heen. waar is die vrouw? nergens te zien. 'er was hier...een .. vr..vrouw.. met.. een mes.. ze wou me vermoorden.. ze had.. me bijna'zeg ik stotterend. 'ze stond recht voor me' mn moeder loopt naar me toe en gaat naast me zitten op het bed. 'het was maar een droom'zegt ze troostend. 'neee!!! neee!!! het was echt!!! ik herkende haar van mn droom!!!!'zeg ik kwaad. mn moeder streelt mn haar. 'word nou maar rustig, je bent hier veilig'zegt ze kalmerend. ik schud van nee en gooi mn kussen op haar hoofd. 'ga nou maar slapen'zegt ze nog steeds rustig. ze staat op en loopt haar kamer uit. ik hoor haar voetstappen zachter worden. en uiteindelijk is het stil, net zo stil als toen die vrouw er was. ik herkende haar uit mn droom. ik kijk om mee heen. ik voel de angst weer op komen. maar dit keer komt ze niet meer. ik ga weer liggen en sluit mn ogen. 'het was maar een droom'denk ik bij mezelf. ik hoor en kabaal en doe mn ogen weer open. recht voor me neus staat die vrouw voor me. ze kijkt me woedend aan. ze heeft de mes weer in haar handen. 'jij hoort niet vrolijk te leven, na alles wat je me hebt aan gedaan'hoor ik haar langzaam maar kwaad zeggen. ze gaat met dr mes langzaam naar mn keel. '3 april 1999 is er een meisje dood aan getroffen met een mes in d'r keel, en de dader loopt nog steeds rond, volgens de ouders van het meisje was het een geest met een lange witte jurk en lange zwarte haren. ze gaan nu pas beginnen met het onderzoek want toen ze het net hoorde geloofde ze het niet en dachten ze dat het allemaal een grote grap was. nu loopt de dader gewoon nog rond.. ze weten niet zeker of het waar is omdat geesten volgens ons niet bestaan maar de slachtoffer geloofde in geesten en zag geesten.. we weten niet zeker of ze vermoord is door een geest. ' lees ik hard op. 'mam is dit verhaal denk je echt gebeurd?' mn moeder kijkt me aan. 'nee tuurlijk niet joh! allemaal onzin!' zegt mn moeder lachend. ik kijk weer naar de krant waar het artikel in staan. naast het stukje tekst staan een foto van het meisje. 'ze lijkt me aardig' zeg ik. mn moeder loopt naar me toe en kijkt nu ook naar de foto. 'ze lijkt wel een beetje jou leeftijd' zegt mn moeder. ik knik. ze heeft mooie blonde haren en fel blauwe ogen. ze heeft een leuk snoezig strikje in d'r haar. 'waarom moest nou zij precies zij dood?' zeg ik verwarrend. 'dat blijft een raadsel'zegt mn moeder terwijl ze de afwas doet. 'ik vind het wel best vreemd dat ze het onderzoek nu passen van start zetten, want hallo?! er is een meisje vermoord en de dader loopt nog steeds vrolijk rond!!'zeg ik boos. 'ja dat is waar maar ze geloofde in geesten, en het kan ook zijn dat ze gewoon zelfmoord heeft gepleegd? ja toch?'zegt mn moeder. 'nee natuurlijk niet!' zeg ik boos. 'jawel, ze kan er toch genoeg van hebben dat ze geesten ziet?'zegt mn moeder. ik kijk weer goed naar de foto. 'maar ze ziet er zo lief uit' mn moeder kijkt me aan en lacht. 'het leven is hard'zegt ze